Жолдағы кездейсоқ аялдама

Менің атым Бауыржан, кәсібім — жүргізуші. Нақтырақ айтсам, халықаралық рейстерде жүретін жүк көлігінің жүргізушісімін. Бұл жұмыс романтикалық көрінгенімен, шын мәнінде бұл — жалғыздық, түнгі трассалар, дәмханалардағы бірсарынды тағам және тұрақты уақыт белдеулерінің ауысуы. Бірақ мен өз жұмысымды жақсы көремін. Өйткені көкжиек сызығы ешқашан бірдей болмайды. Сол жылдардың бірінде, дәлірек айтсам, былтырғы қараша айында менің өмірімде осы уақытқа дейін айтып бергенде достарым таңғалатын бір оқиға болды.

Ол күні мен Ресейден Қазақстанға қарай бет алдым. Жүктеме — құрылыс материалдары, бағыты — Самара қаласынан Ақтөбеге дейін. Күздің соңы, аспан бұлтты, жол бойындағы ағаштардың жапырақтары түсіп, дала сұрғылт тартып тұр. Мен трассамен келе жатып, радиодан бірдеңе тыңдап, шай ішіп, көңіл-күйім сондай бейтарап еді. Кенеттен бір шағын қалашықтың маңында жол полициясының бекетін көріп, тоқтадым. Құжаттарымды тексерткім келді, бірақ олар маған қол бұлғап, әрі қарай жүре бер деді. Содан кейін біраз жүрген соң, машинамның дөңгелегі ауасын жібергенін сездім. Осындай кездерде әрбір жүргізушінің ішінен бір адам «айналайын, тағы да» деп күрсінеді. Мен де солай істедім. Бүйірге тоқтап, қосалқы дөңгелекті ауыстырып, жолды жалғастырдым. Бірақ уақыт жоғалған еді.

Ақтөбеге кешке қарай жеттім. Жүкті тапсырып, шағын қонақ үйге орналастым. Бөлме кішкентай, бірақ таза. Төсек-орын, үстел, теледидар, тегін интернет. Қазіргі кезде кез келген мейрамханада интернет бар, бірақ сол кеште неге екені белгісіз, телефоннан бірдеңе іздеуге шыдамым жетпеді. Менің ойымда демалудан басқа ештеңе жоқ еді. Дегенмен, ұйқым келмей, терезеден қараңғы қаланы біраз бақыладым. Сосын үстелге отырып, ноутбукты аштым. Мен үшін бұл әдеттен тыс ештеңе емес: кейде жолда фильм көремін, кейде жаңалықтар оқимын. Бірақ сол кеште бәрі басқаша болды.

Барселона

Помощница по дому (срочно!)

Мадрид

СИЛЬНЫЙ РЕПЕТИТОР ПО ИСПАНСКОМУ ЯЗЫКУ! Skype/Zoom!

Барселона

Срочно. Высокооплачиваемая работа для массажистки

Sant Boi de Llobregat

Работа для девушек

Торревьеха

ВАКАНСИЯ. ПОМОЩНИЦА ПО ХОЗЯЙСТВУ/НЯНЯ С ПРОЖИВАНИЕМ

Бір танысым бұрын маған айтқан сөзі есіме түсті: «жолда жүргенде көңіл көтеретін нәрсе тапқан дұрыс». Мен интернеттен біраз бос уақыт өткізуге болатын нәрселерді іздей бастадым. Кездейсоқ бір форумға тап болдым. Адамдар өздерінің ойын тәжірибелерімен бөлісіп жатыр. Біреулер күледі, біреулер ақыл айтады. Менің ойым бірден сонда ауып кетті. Өйткені мен бұрын ешқашан мұндай нәрселерге қызықпаушы едім. Бірақ сол кештегі жалғыздық, сол қонақүйдің тыныштығы маған біртүрлі әсер етті. Мен сілтемелерді қарап, іздестіре бастадым. Біраз уақыттан кейін мен Vavada mirror Қазақстан арқылы өтетін жұмыс істейтін платформаны таптым. Бірден айта кетейін, мен бұл кезде ештеңе күткен жоқпын. Тек көңіл көтеру, бір сағаттық демалыс.

Тіркелу өте жеңіл болды. Пошта, логин, пароль. Сол кезде менің басымнан бір қызық ой өтті: «енді ақша салу керек». Менің шотыма қарасам, онда елу мың теңге бар. Бұл жол жүруге арналған қаражат, бірақ оның көп бөлігі картада жатқан. Бес мың теңге салуды ұйғардым. Басқа адамдар сияқты үлкен ставкалармен айналысуға құлшынбадым, өйткені мен бұл ойындарды білмеймін. Менің мақсатым — жеңіп алу емес, тек уақытты өткізу. Бұл арада менің ойын барысындағы сезімімді сипаттасам: басында бәрі түсініксіз. Қандай батырманы басу керек, қандай ставка қою керек. Бірақ біртіндеп үйрене бастадым. Ең алдымен ең қарапайым автоматты таңдадым. Оның аты «Тау қазынасы». Сол жердегі суреттер — ежелгі ғибадатханалар, алтын монеталар, қараңғы үңгірлер. Бұл менің күнделікті өмірімнен мүлдем алыс. Бірақ менің көңілім бірден көтерілді.

Ойын барысында мен уақыттың қалай өткенін байқамай қалдым. Бірінші он минутта ештеңе ұта алмадым. Бес мың теңгенің төрт мыңы кетті. «Ә, дегенмен, бұл менің емес» деп ойладым. Бірақ соңғы мың теңгеге тағы бір айналым жасадым. Экранда бірдеңе жарқылдай бастады. Мен түсінбей, күтіп отырдым. Кенеттен менің есебімде он екі мың теңге пайда болды. Мен таңғалдым. Қайталап көргім келді. Тағы бес мың салдым. Тағы ойнадым. Бұл жолы менің тәуекелім ақталды: мен тағы да ұтып, есебім жиырма мыңға жетті. Сол сәтте менің ішімде біртүрлі толқу пайда болды. Бұл ашкөздік емес, таза спорттық қызығушылық еді. Мен өзіме сұрақ қойдым: «мен мұны қалай жеңіп алдым?» Жауабын таппадым. Содан кейін мен ойынды тоқтаттым.

Себебі? Өте қарапайым: мен өз кәсібімде әрқашан қауіпсіздік ережелерін сақтаймын. Қандай жол болсын, қандай жүк болсын, әрқашан бір ережем бар — шектен аспау. Ойынға да сол принципті қолдандым. Егер бес мың теңге салған болсам, оның екі еселенгенін көргенде, тоқтау керек. Бұл менің кәсіби деформациям — артықшылықты асыра пайдаланбау. Сол түні мен картама он екі мың теңге шығарып, қалған сегіз мыңды ойын шотында қалдырдым. Неге? Білмеймін. Бәлкім, «келесі жолы да бірдеңе болады» деген үмітпен.

Ертеңіне таңертең тұрып, душқа түсіп, таңғы асымды іштім. Қонақ үйдің асханасында бір жүргізушімен танысып, ақылдасып қалдық. Ол маған ұзақ жолдардағы демалыс туралы әңгімелеп берді. «Кейде, досым, өз-өзіңе уақыт бөлу керек» деді. Оның сөзі маған қатты әсер етті. Өйткені мен өмірімнің көп бөлігін рульде өткіземін, басқа адамдардың жүктерін тасып, олардың уақытын үнемдеймін. Бірақ өз уақытымды қалай өткіземін? Сол кештегі ойын маған бір жаңалық ашқандай болды. Бұл тек ақша емес, бұл эмоциялардың бір түрі екен. Сіз бір нәрсені күтесіз, сіздің жүрегіңіз тез соғады, содан кейін нәтиже пайда болады. Жеңіс болса — рахат, жеңіліс болса — сабақ. Бірақ ешқашан көңілдің түсуіне себеп емес.

Кейінгі айларда мен бірнеше рет осы платформаға кірдім. Кейде айына бір рет, кейде екі айда бір рет. Әр жолы өз бюджетімді белгілеймін — он мың теңгеден асырмаймын. Жолда көп ақша ұстауға болмайды, бұл өте қауіпті. Бірақ кішкене ұтыстар менің көңіл-күйімді көтеріп, жолдың шаршауын басады. Бірде тіпті қырық мың теңге ұтып, сол ақшаға әйеліме сыйлық алдым. Ол маған «осы ұзақ жолдан кейін де мені ойлағаныңа қуаныштымын» деді. Мен оған ақшаның қайдан келгенін айтпадым, бірақ біз бірге күлдік.

Қазіргі таңда мен өз тәжірибемді келесідей қорытындылаймын. Онлайн казино — бұл қауіпті ойын емес, егер оған дұрыс қарасаңыз. Бұл стрессті басудың, жалғыздықты жеңудің, тіпті бір күндік қызықтың көзі болуы мүмкін. Бірақ сіз әрқашан шекараны білуіңіз керек. Мен өз жұмысымда ережелерді бұзбаймын, өйткені ол өлімге әкелуі мүмкін. Ойында да солай: егер сіз шектен асып кетсеңіз, бұл сіздің қалтаңызға ғана емес, жүйкеңізге де зиян. Әрбір жүргізуші сияқты менде бір мақал бар: «Жолда асықпа, бірақ тоқтама». Дәл осы қағиданы ойынға да қолдануға болады. Асықпаңыз — үлкен ставкаларды қоймаңыз, тоқтамаңыз — уақытында тоқтап, нәтижеге қуануды біліңіз.

Бүгін мен осы оқиғаны еске алып, жиі күлемін. Өйткені бұл қарапайым кездейсоқтық менің өміріме кішкене түс қосты. Жолда қаншама күн, түн, ауа-райының қолайсыздығы, ұйқысыздық. Бірақ дәл осы кішкентай рахат — экрандағы жарқылдаған шамдар, ұтыс кезіндегі жүректің дүрсілі — маған «сәттілік бізбен бірге» дегенді ұқтырды. Сізге де кеңес: ешнәрседен қорықпаңыз, бірақ тәртіпті ұмытпаңыз. Сонда ойын да, өмір де ұзақ болады.